INTERNASYONALISMO

Con-Ass o Concon : Alin ang Makabubuti sa Manggagawa?

Umatras diumano si Gloria at ang tuta niya na kongreso sa garapalang con-ass nila. Natakot diumano si GMA-JDV sa pagtutol ng CBCP at El Shaddai. Ayon pa sa propaganda ng mga Kaliwa sa media : ITO AY TAGUMPAY NG KILUSANG MASA.

Suriin natin ng mabuti ang mga pangyayari mula sa teleskopyo ng Marxismo.

Nagkakaisa ang buong uring kapitalista na kailangang isalba ang naghihingalong sistema. At ang tanging paraan na nakikita nila ay pahigpitin ang kontrol ng estado sa buhay panlipunan. Ito ang nagyayari ngayon sa mga bansa sa buong mundo laluna na sa mga malalaking imperyalistang bansa gaya ng USA, France, Britain at gayundin sa China, Vietnam, Venezuela at iba pang bansa sa Latin America kung saan nanalo sa burges na eleksyon ang mga Kaliwang kandidato.

Sa panahon ng dekadenteng kapitalismo, ang tanging solusyong nakikita ng uring kapitalista ay ang lubusang sentralisasyon ng lahat ng kapangyarihan sa estado — sa anyo ng pasismo o demokrasya. Isang awtoritaryan na estado. Solusyon na napatunayan ng bangkarota at hindi nakapigil sa tuloy-tuloy na pagbulusok ng kapitalismo. Ang Stalinismo (kapitalismo ng estado na nagbalatkayong "sosyalismo") ang "pinakamagandang modelo" ng sentralisasyon ng estado sa panahon ng dekadenteng yugto ng mapagsamantalang sistema. 

Ganito din ang ginagawa ng burgesya sa Pilipinas. Ang pagbabago sa Konstitusyon ay nagsisilbi sa pagsisikap na isalba sa bulok na sistema. Kaya lang, may iba pang layunin ang paksyong Arroyo : pahigpitin ang hawak ng kanyang paksyon sa kapangyarihan at ilagay sa segundaryo kundiman hindi bibigyan ng posisyon ang mga karibal na paksyon. 

Nagkabuhol-buhol lang ang ganitong layunin dahil hindi nagkaisa ang Kanan at Kaliwa ng burgesya kung paano ito gagawin at kung saang direksyon ito dadalhin. Ang paksyong anti-GMA ay ayaw sumayaw sa chacha ni Gloria dahil siguradong malagay lamang sila sa segundaryong posisyon. Ang Kaliwa naman ay tutol dahil pinuproteksyunan nila ang pambansang kapitalismo na sa tingin nila ay dudurugin diumano ng dayuhang kapitalismo sa chacha ni GMA.

Ang argumento ng Kaliwa na nag-aastang progresibo ay walang kaibahan sa mga argumento ng Kanan. Ang resulta tuloy ay nahatak ang kaliwa sa burges na linya sa usaping chacha : NO CHACHA UNDER GLORIA. Kaya may "malawak" na pagkakaisa ang Kaliwa at Kanan laban sa chacha ni Gloria.

Ang linyang NO CHACHA UNDER GLORIA ay nagpapahiwatig na sang-ayon ang Kaliwa sa chacha kahit pa ang kabilang paksyon ng kapitalistang uri ang hahawak ng kapangyarihan basta huwag lang si GMA.

Kaya naman hindi nakumbinsi ng nagkakaisang Kaliwa at Kanan ang daang libo o milyong manggagawa na matagal ng nasusuklam hindi lang kay Gloria kundi mismong sa kapitalismo na bumuhos sa kalsada. Kahit sabihin pa ng iba na "napapagod" o "nawawalan na ng pag-asa" ang masa sa kakamartsa sa kalsada, ay hindi pa rin maitago ang paglitaw ng makauring tindig ng manggagawa na natutunan nito sa nagdaang dalawang "Edsa People Power Revolution" : isang malaking pagkakamali na sumama sa mga kilos-protesta laban kay Gloria na kasama at pinangungunahan ng isang paksyon ng burgesya. Ang aral na ito ang binabalewala ng Kaliwa sa Pilipinas.

Hindi rin simpleng pagbabago sa Konstitusyon ang nais ng uring manggagawa kundi ang pagbabago sa bulok na sistema mismo na hindi makukuha sa pamamagitan ng con-ass o concon kundi sa pamamagitan ng proletaryong rebolusyon na dudurog sa burges na estado.

Naghahanap ng alternatiba ang manggagawang Pilipino. Alternatiba na hindi nila makikita sa Kanan at Kaliwa ng burgesya.

Sosyalistang Rebolusyon Hindi Pagbabago sa Burges na Konstitusyon

Con-ass o Concon. Sa ilalim ni GMA o sa ibang paksyon ng naghaharing uri. Ang ganitong linya ay nagbibigay lamang ilusyon sa uring manggagawa na may pag-asa pa na magbabago ang buhay nila ilalim sa dekadenteng kapitalismo.

Walang kapasidad ang Kaliwa sa Pilipinas na ituro ang tamang landas sa uri dahil unang-una na, ay hindi naman sila kumikilos sa balangkas ng makauring pakikibaka kundi sa balangkas ng burges na nasyonalismo at demokrasya. Kahit pa nag-aaway ang Kaliwa : Maoismo laban sa "Leninismo" o iba pang "ismo" gaya ng Trotskyismo at Anarkismo, ay pare-pareha lang silang lahat na naniniwala na posible pa ang burges na rebolusyon sa dekadenteng kapitalismo.

Matagal ng pinasinungalingan ng Marxismo at sa karanasan ng internasyonal na pakikibaka ng manggagawa simula 1914 ang do0gmatismo at Stalinismo ng Kaliwa. Isama na natin ang peti-burges na ideolohiya ng mga Anarkista laban sa kapitalismo.

Sosyalistang rebolusyon at pagdurog sa kapitalismo sa pandaigdigang sakjlaw ang tanging solusyon. At ang tanging uri na rebolusyonaryo at progresibo sa panahon ngayon ay ang uring manggagawa lamang. Ang porma ng organisasyon ng manggagawa para durugin ang kapitalismo ay ang mga konseho ng manggagawa at mga asembliya nito. Sa ganitong mga organisasyon lamang maipakita ng uri ang kanyang independyenteng paglaban para sa kanyang sariling interes.

Ang usapin ng Con-ass o Concon ay isang patibong sa uring manggagawa para ilihis sila sa tamang daan tungo sa pagbabago ng sistema. Walang magbabago sa api at pinagsamantalahang kalagayan ng uri sa ilalim ng 1987 Konstitusyon, GMA Konstitusyon o anumang Konstitusyon habang isang burges na kaayusan ang nangingibabaw sa lipunan. Nakikita na ito ng masang manggagawa. Ang kailangan na lang ay sistematiko itong ipaliwanag ng isang proletaryong partido sa harap mismo ng masa. Wala sa alin man sa mga grupo o partido ng Kaliwa sa Pilipinas ang tumindig sa proletaryong linya. (Tess, 12/20/2006)

Bulok ang Kongreso Dahil Bulok ang Sistema

Galit na galit ang manggagawang Pilipino sa garapalang ginawa ng mababang kapulungan sa Pilipinas na iratsada ang Con-Ass at sagasaan ang karibal na Senado sa usaping ito. Ang mga kaaway ni Gloria sa loob ng naghaharing uri at ang lahat ng grupo ng kaliwa ay galit din subalit sa ibang mga kadahilanan.

Galit ang mga kapitalistang kaaway ni Arroyo dahil siguradong mas pahigpitin pa ng paksyon ni GMA ang paghawak sa kapangyarihan at lalong mahihirapang papalit sa legal na paraan ang mga karibal nito. Galit din ang mga grupo ng kaliwa dahil "lubusang yuyurakan ng bagong saligang batas ang kasarinlan ng Pilipinas".

Magkaiba ang mga dahilan pero iisa lamang ang ipinaglalaban ng paksyong anti-Arroyo at mga grupong kaliwa — panatilihin ang kapitalistang sistema sa Pilipinas na may pinakamagandang palamuti para manatili sa mistipikasyon ang proletaryado sa bansa.

Ang galit nila ay nakasentro sa "garapalan" at "hindi demokratikong paraan" na ginawa ng mababang kapulungan at hindi pa sa katangian mismo ng isang burges na parlamento sa panahon ng dekadenteng kapitalismo. Ibig sabihin, kung hindi garapalan at demokratiko ang paraan ay "tagumpay" na ito ng uring manggagawa.

Kaya hindi ipagtaka kung sa susunod na mga araw ay magkapit-bisig na naman ang mga pwersang anti-Gloria — kapitalista-haciendero, tradisyonal na oposisyon, repormista, konserbatibong relihiyosong grupo tulad ng El Shaddai at mga kaliwa — laban sa Con-Ass ng mababang kapulungan.

Gayong totoo ang mga akusasyon ng elitistang oposisyon at grupong kaliwa sa pansariling motibo ng paksyong Arroyo bakit nito minamadali ang Con-Ass at pagbabago sa Konstitusyon, ang hindi nila maipaliwanag ay kung bakit ito nangyari at sa anong sitwasyon ito nakabatay.

Ang huling sandalan ng bumubulusok na sistema para hindi mahulog sa kumunoy ng pagkadurog ay ang estado. Ang sentralisasyon ng lahat ng kapangyarihan sa estado ay kinakailangan ng uring kapitalista para mapigilan kahit papano ang tuluyang pagkawasak ng sistema. Nasa desperadong yugto na ngayon ang naghihingalong sistema.

Paksyon man ni Gloria o kahit anong paksyon ng naghaharing uri ang nasa poder, gagawin din nito ang ginagawa ni Arroyo ngayon, sa paraan man ng demokrasya o diktadura. Babaguhin ang Konstitusyon para lalo pang pahigpitin ang kontrol ng burges na estado sa buong lipunan.

Para sa uring kapitalista, ang mga batas at Konstitusyon ay kailangang magamit nila para depensahan ang naghihingalong sistema. At ang protektor ng sistema ay ang estado. Kaya kailangang isentralisa sa estado ang kontrol sa buong lipunan sa panahon na malapit ng mamatay ang sistema.

May isa pang mayor na aral na hindi naipaliwanag ng mga grupong kaliwa sa bansa : ang mistipikasyon ng burges na demokrasya at parlamento.

Bukambibig ng kapitalistang oposisyon at kaliwa ang akusasyon ng "kawalan ng demokrasya" sa nangyaring maniobrahan sa mababang kapulungan sa nagdaang mga araw. Tinakpan ng mga ito ang katotohanan na hungkag ang burges na demokrasya ng kapitalistang sistema. Katunayan, pinaiiral ang demokrasya sa loob ng mababang kapulungan dahil desisyon ng mayorya ang nangingibabaw. Kaya lang, hamak na mas marami ang mga tuta ng paksyong Arroyo sa loob ng kongreso kaysa mga alipures ng burges na oposisyon. Galit ang minorya kasi nanalo ang mayorya. Hindi ba ito ang burges na demokrasya? Paramihan ng bilang. Dagdag pa, kasama ang minorya sa loob ng kongreso sa pagpapakita na "buhay ang demokrasya" sa pugad ng mga baboy – mga debate, diskusyon, caucuses at iba pang paraan para "marinig" ang boses ng lahat ng mambabatas kasama na ang minorya.

Sa panahon ng pasulong na kapitalismo (ika-19 siglo), may kabuluhan sa makauring pakikibaka ng proletaryado ang pakikibaka para sa burges demokrasya. Ngunit sa kasalukuyang panahon na nasa yugto na ng dekadenteng kapitalismo ang mundo, ang burges na demokrasya ay naging hadlang na sa pagsulong ng proletaryong rebolusyon. Sa halip ito ay nagging piring na sa uri para hindi nito makikita ang landas patungo sa rebolusyonaryong pagbabago.

May kaibahan ba sa antas ng pagsasamantala at pang-aapi sa manggagawa ang "pinakademokratikong bansa" sa mundo – ang imperyalistang Amerika sa mga pasistang estado gaya ng kay Saddam Hussien sa Iraq, o ng diktadura ni Marcos at ang demokratikong pamahalaan ni Cory Aquino? WALA.

Mapatalsik man si GMA sa Malakanyang at mapalitan man ito ng "pinakamatinong" kapitalistang politiko o "ideyalistang" opisyal ng AFP/PNP na suportado ng mga grupong kaliwa at rebeldeng sundalo, imposibleng maligtas ang uring manggagawa mula sa pagsasamantala at pang-aapi ng kapital.

Kahit pa si Tito Guingona, Ping Lacson, Susan Roces, Trillanes, Gen. Danny Lim, Gringo Honasan o Erap Estrada ang nasa poder ngayon, gagawin din nila ang ginawa ni Gloria – isalba ang bulok na sistema sa anumang paraan. Isang malaking kasinungalingan ang sinasabi ng burges na oposisyon at ng mga repormista na si Gloria lang ang problema.

Wala sa kahit alinmang paksyon ng burgesya ang kaligtasan ng uring manggagawa. Ang kaligtasan ng uri ay nasa kamay mismo ng masang manggagawa. Walang ibang uri na nagnanais baguhin ang bulok na kongreso at sistema kundi ang proletaryado lamang.

Walang ibang solusyon kundi durugin ang burges na parlamento at estado; durugin ang kapitalistang sistema at tapusin ang paghahari ng uring kapitalista-haciendero sa bansa.

Maraming itinuturo ang kasaysayan ng pakikibaka ng manggagawang Pilipino. Mga aral na maliwanag na manipestasyon din sa mga aral mula sa karanasan ng internasyonal na pakikibaka ng uri sa loob ng mahigit 200 taon.